دانشگاه علوم اسلامی رضویآموزههای حدیثی2676-636161220230220Criticism and Analysis of the Characteristics of Taqiyyah (Dissimulation) Narrations in Interpretationنقد و بررسی شاخصههای روایات تقیهای در تفسیر322178910.30513/hd.2023.4552.1171FAمرضیهاسرافیلیدکتری مدرسی معارف اسلامی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهدحمیدرضارحیمیکارشناس ارشد تفسیر و علوم قرآن، جامعة المصطفی العالمیه، قمJournal Article20220625Taqiyyah (Dissimulation) is mentioned as one of the reasons for issuing narration. Recognizing the narrations that were issued in special conditions of taqiyyah requires accurate examination; Because the innocent person<sup>(as)</sup> did not express his true sentence and correct opinion in this situation. The existence of such narrations is disputed in the field of interpretation. Those who believe in the existence of taqiyyah in interpretive narrations have determined characteristics for this category of narrations. In this article, using descriptive-analytical method and referring to the narrative sources, we are looking for an answer to this question, what are the characteristics of taqiyyah narrations presented in the interpretation? And is it true to claim that these narrations are taqiyyah? In this study, disagreement with the theological and religious foundations of Shia, agreement with the popular religion, popularity among the public, and disagreement with the context of the verses, have been proposed as four characteristics of Taqiyyah narrations. By criticizing and examining this category of narrations, the weakness of the claim that they are taqiyyah for reasons such as not having the most important characteristics of issuing a taqiyyah narration, stating that they are fake, Finding the way of the Isra'iliyyat in this category of narrations and the contradiction of some of these narrations with the verses of the Qur'an was clarified.از تقیه بهعنوان یکی از اسباب صدور حدیث یاد میشود. شناخت روایاتی که در شرایط خاص تقیه صادر شدهاند، نیازمند بررسی دقیق است؛ چراکه معصومu در این شرایط به بیان حکم واقعی و نظر صحیح خود نپرداخته است. وجود چنین روایاتی در حوزه تفسیر مورد اختلاف است. معتقدان به وجود تقیه در روایات تفسیری، شاخصههایی برای این دسته از روایات تعیین کردهاند. در این نوشتار با روش توصیفی ـ تحلیلی و استناد به منابع روایی، در پی پاسخ به این پرسش هستیم که چه شاخصههایی برای روایات تقیهای در تفسیر ارائه شده است؟ و آیا ادعای تقیهای بودن این روایات صحیح است؟ در این بررسی، مخالفت با مبانی کلامی و اعتقادی شیعه، موافقت با مذهب عامه، شهرت در میان عامه و مخالفت با سیاق آیات، بهعنوان 4 شاخصه روایات تقیهای تفسیری مطرح شده است. با نقد و بررسی این دسته از روایات، ضعف ادعای تقیهای بودن آنها به دلایلی چون نداشتن مهمترین ویژگیهای صدور روایت تقیهای، تصریح بر جعلی بودن آنها، راهیابی اسرائیلیات در این دسته از روایات و تضاد برخی از این روایات با آیات قرآن روشن گردید.https://hd.razavi.ac.ir/article_1789_559eece5a844417f1b37ae131adc8c43.pdfدانشگاه علوم اسلامی رضویآموزههای حدیثی2676-636161220230220Examining the Expression “as-Salaat Mi'raj al-Mu'min” in the Early and Late Sources of the Fariqeyn and Validating It by Examining the Same Theme Narrationsبررسی عبارت «الصلاة معراج المؤمن» در منابع متقدم و متأخر فریقین و اعتبارسنجی آن با بررسی منقولات هممضمون2344179010.30513/hd.2023.5053.1194FAسیدمرتضیحسینی شیرگدکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد، مربی دانشگاه فرهنگیان خراسان جنوبی0009-0008-6304-4488محمدرضااکملیکارشناس ارشد علوم قرآن و حدیثJournal Article20230225In addition to the verses of the Holy Qur'an, many narrations on the importance and virtue of prayer have been narrated in the early and late books of Fariqeyn. One of the famous sayings about prayer is the hadith “as-salaat Mi'raj al-Mu'min” which is attributed to the Prophet<sup>(PBUH)</sup> in some books. The upcoming essay, which was compiled using the method of content analysis and based on library sources, has a look at the sourcing and validity of the above sentence. In the early Shia and Sunni books, there is no trace of such a famous and famous speech, and its mention in the later books is also without evidence and source and only attributed to the Prophet<sup>(PBUH)</sup>. Of course, by examining the same theme narrations, the virtue of “being adducent of prayer” in the sense of bringing closer to God is proven, and the narration “as-Salaat Qurban Kol Taqi” is quoted in the Fariqeyn sources as a reliable and connected narration, and it is the only narration that can be cited in these narrations. However, the virtue of “being ascension of prayer” cannot be proven in narrations and it is only a statement of later scholars. The role of quote in meaning is prominent in the creation of the sentence “as-Sala't Mi'raj al-Mu'men” and other similar sentences.علاوه بر آیات قرآن کریم، روایات فراوانی در اهمیت و فضیلت نماز در کتب متقدم و متأخر فریقین نقل شده است. یکی از سخنان مشهور دربارۀ نماز، حدیث «الصلاةُ معراجُ المؤمن» است که در برخی کتب به پیامبر(ص) نسبت داده شده است. جستار پیش رو که به شیوه تحلیل محتوا و بر پایه منابع کتابخانهای تدوین یافته است، نگاهی به منبعیابی و اعتبار جمله فوق دارد. در کتب متقدم شیعه و سنی، اثری از سخنی به این پایه مشهور و پرآوازه نیست و ذکر آن در کتب متأخر نیز بدون سند و منبع و تنها منتسب به پیامبر(ص) میباشد. البته با بررسی منقولات هممضمون، فضیلت «قربان بودن نماز» به معنای نزدیککننده به خدا اثبات میشود و حدیث «الصلاةُ قربانُ کلّ تقیٍّ» بهعنوان حدیث مسند و متصل، در منابع فریقین نقل شده و تنها حدیثی است که در این منقولات حدیثی، قابلیت استناد دارد. ولی فضیلت «معراج بودن نماز» در احادیث قابل اثبات نیست و تنها جملهای از علمای متأخر میباشد. نقش نقل به معنا در به وجود آمدن جمله «الصلاة معراج المٶمن» و دیگر جملات همخانواده پررنگ است.https://hd.razavi.ac.ir/article_1790_67b1acc815b8764cc936f69eba361108.pdfدانشگاه علوم اسلامی رضویآموزههای حدیثی2676-636161220230220“Rijali and List Survey” of the Hadith Character of Munakhal Bin Jameel and Discussions about His Interpretation«بررسی رجالی و فهرستی» شخصیت حدیثی منخل بن جمیل و مباحثی پیرامون تفسیر او4568181710.30513/hd.2024.5463.1205FAسیدرضاشیرازیاستادیار پژوهشکده علوم اسلامی رضوی، مشهدسیدحسینشفیعی دارابیاستادیار گروه تفسیر و علوم قرآن، جامعة المصطفی العالمیه، قمعقیلةالساداتقماشیدانشجوی سطح 3 تفسیر و علوم قرآن جامعة الزهرا(س)، قمJournal Article20230821Munakhal bin Jameel Asadi has been treated less independently in hadith discussions. The new method of evaluation of hadith and its narrators “list analysis” offers wide solutions for gathering information. One stage of this method deals with the “rijali and list survey” of hadith narrators. At this stage, by evaluating the document and the text at the same time, the space of issuing and issues such as the cultural situation, the recognition of elders and narrators, the content of narrations, and intellectual and theological tendencies, an effort is made to recognize the narrators and the way of the books. Some of the results of the research are as follows: 1- Munakhal does not have a direct narration from Innocent person, 2- The general view of the content of his narrations has a false similarity with the beliefs of Gholat, and for this reason, he has been accused of exaggeration,<br />3- His interpretation is not an independent book and is a transcription or summary of the interpretation of Jabir bin Yazid Ju'fi.در مباحث حدیثی به منخل بن جمیل اسدی بهصورت مستقل کمتر پرداخته شده است. روش جدید ارزیابی حدیث و راویان آن «تحلیل فهرستی» است که راهکارهای گستردهای برای جمعآوری اطلاعات ارائه میدهد. مرحلهای از این روش به «بررسی رجالی و فهرستی» راویان حدیث میپردازد. در این مرحله با ارزیابی توأمان سند و متن، فضای صدور و مسائلی از قبیل اوضاع فرهنگی، شناخت مشایخ و راویان، محتوای روایات و گرایشهای فکری و کلامی، تلاش بر شناخت راویان و طریق کتابها میشود. برخی از نتایج پژوهش از این قرارند: 1ـ منخل از معصوم روایت مستقیم ندارد؛ 2ـ نمای کلی مضمون روایات او با عقاید غلات، تشابهی غلطانداز دارد و بدینسبب او به غلو متهم شده است؛ 3ـ تفسیر او کتاب مستقلی نیست و تحریر یا تلخیصی از تفسیر جابر بن یزید جعفی است.https://hd.razavi.ac.ir/article_1817_999a4cf0cbfb89f8b4703977f467fdc2.pdfدانشگاه علوم اسلامی رضویآموزههای حدیثی2676-636161220230220Documentary and Implication Analysis of Razavi Narration “Shi'atona al-Musallemoon li-Amrina” about the Characteristics of Shiaتحلیل سندی و دلالی روایت رضوی «شِیعَتُنَا الْمُسَلِّمُونَ لِأَمْرِنَا» دربارۀ ویژگیهای شیعه6990178410.30513/hd.2023.4908.1189FAسیدمحمودمرویان حسینیاستادیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهدسیدعلیدلبریدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهدحسینامینیطلبه سطح 3 حوزه علمیه خراسان؛ دانشجوی کارشناسی ارشد علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهدJournal Article20221214Looking at the narrations of the innocent Imams<sup>(as)</sup> who have stated about the characteristics of real Shias, we come across various characteristics that have provided criteria for a person to be called a “Shia”. In the words of Imam Reza<sup>(as)</sup> quoted from the Book of Sifat al-Shia, it is stated: “Our Shiites who submit to our command, who take our word, who disagree with our enemies, so whoever is not like that is not of us”. This article tries to examine the document and analyze the content of this narration with a descriptive-analytical method. The findings of the article show that the document of this narration is valid with the help of popular confirmations and there is no need to evaluate the document based on its spiritual frequency. For the title of “Shia” to be true for a person, a person must have this triple combination of meanings together: A Shia is someone who, in terms of belief, accepts the authority of the Imams<sup>(as)</sup> and in terms of behavior, while purely and sincerely following the words of the innocents<sup>(as)</sup>, has behavioral and verbal opposition to the enemies of the Imams<sup>(as)</sup>, and in a word, is a Committed to the Vilayah and Tavalli and Tabarri.با نگاهی به روایات امامان معصوم(ع) که دربارۀ ویژگیهای شیعیان واقعی بیان نمودهاند، با خصوصیات مختلفی مواجه میشویم که برای برخورداری یک فرد از وصف «شیعه»، ملاکهایی را ارائه کردهاند. در سخنان گهربار امام رضا(ع) به نقل از کتاب صفات الشیعه آمده است: «شِیعَتُنَا الْمُسَلِّمُونَ لِأَمْرِنَا الآخِذُونَ بِقَوْلِنَا الْمُخَالِفُونَ لِأَعْدَائِنَا فَمَنْ لَمْ یَکُنْ کَذَلِکَ فَلَیْسَ مِنَّا». این نوشتار با روش توصیفی ـ تحلیلی درصدد بررسی سندی و تحلیل محتوایی این روایت است. یافتههای مقاله نشان میدهد که سند این حدیث به کمک توثیقات عامه صحیح است و بنا بر تواتر معنوی، نیازی به ارزیابی سند نیست. برای صدق عنوان «شیعه» واقعی بر فردی میبایست انسان این ترکیب معنایی سهگانه را با هم واجد باشد؛ شیعه کسی است که بهلحاظ اعتقادی پذیرای ولایت ائمه(ع) و بهلحاظ رفتاری ضمن پیروی محض و خالصانه از سخنان معصومان(ع)، مخالفت رفتاری و گفتاری با دشمنان ائمه(ع) داشته باشد و در یک کلام ولایتمدارِ اهل تولّی و تبرّی باشد.https://hd.razavi.ac.ir/article_1784_245b900cbfbd0df5bb563941e0cc7355.pdfدانشگاه علوم اسلامی رضویآموزههای حدیثی2676-636161220230220Checking the Reliability of Abu Jamilah Mofadal Bin Salehبررسی وثاقت ابوجمیله مفضّل بن صالح91114180810.30513/hd.2023.3968.1156FAصالحمنتظریاستادیار گروه حقوق اسلامی دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداریJournal Article20220118Abu Jamilah Mufadal bin Saleh is one of the prominent narrators, many of his narrations have been reported in Shia narrative books, and he is considered as One of the narrators who narrated many hadiths, and he has been introduced in the books of Rijal as one of the companions of Imam Sadiq and Imam Kazim<sup>(as)</sup>. Opinions about his reliability or weakness are different. Most of the scholars have weakened him by citing the statements of Najashi, Ibn Ghazaeri, Allameh Helli and Ibn Dawud Helli to the extent that his Unreliability has become known among the scholars. On the other hand, some scholars believe in his reliability. This research is based on the descriptive-analytical method, and the author has examined the different opinions and arguments of each of the sayings, using the method of conflicting opinions, to criticize and examine each of the reasons, And did not consider the arguments of those who said to weaken Mufadzal bin Saleh to be complete and based on some popular confirmations, such as too much repetition of Ajalla narration and the narration of Mashayekh al-Thalathah, who do not narrate except from the reliable persons, he considered his reliability as established. Hence, in the author's opinion, Mufadal bin Saleh is reliable and Imami (Shia).ابوجمیله مفضّل بن صالح، از راویان برجستهای است که روایات بسیاری از وی در کتب روایی شیعه گزارش شده و از راویان کثیرالحدیث به حساب میآید و در کتب رجالی از اصحاب امام صادق و امام کاظم(ع) معرفی شده است. نظرات درباره وثاقت و یا ضعف وی مختلف است. اغلب بزرگان با استناد به عبارات نجاشی، ابنغضائری، علامه حلّی و ابنداود حلّی، او را تضعیف نمودهاند تا جایی که عدم وثاقتش نزد علما شهرت یافته است. در مقابل، برخی علما قائل به وثاقت وی هستند. پژوهش حاضر بر اساس روش توصیفی ـ تحلیلی به طرح دیدگاههای موجود درباره مسئله حاضر پرداخته و نگارنده با بررسی نظرات مختلف و ادله قائلان هریک از اقوال، با استفاده از روش تضارب آراء به نقد و بررسی هریک از دلایل اقدام کرده است و ادله قائلان به تضعیف مفضّل بن صالح را تمام ندانسته است و با استناد به برخی از توثیقات عامه، نظیر کثرت نقل روایت اجلّاء و روایت مشایخ ثلاثه که جز از ثقات روایت نمیکنند، وثاقت وی را ثابت دانسته است. لذا به نظر نگارنده، مفضّل بن صالح ثقه و امامی است.https://hd.razavi.ac.ir/article_1808_79fb7e82f7b2848738e02e425fe558fb.pdfدانشگاه علوم اسلامی رضویآموزههای حدیثی2676-636161220230220Retrieving Sources of Narrations of “Amr Bin Jami” in Kafi of Koleyni and Evaluating Themبازیابی منابع روایات «عمرو بن جُمَیع» در کافی کلینی و ارزیابی آنها115132181510.30513/hd.2024.5082.1196FAسیدسلیمانموسویدانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهدسیدهجمیلههاشمنیادانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهدسیدعلیدلبریدانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهدJournal Article20230314One of the narrators who has been greatly weakened among the scholars of Rijal is Amr bin Jami; Nevertheless, about twenty narrations from the innocents<sup>(as)</sup> have been narrated from him in Kafi of Koleyni. The problem of this research, which is organized in a descriptive-analytical form, is how these weak news entered the book of Kafi and also from which sources the narrations taken from Amr bin Jami in this collection of narratives were obtained. Due to the predominance of the written method of telling of hadith in Shia, the method of retrieving sources in this research is to refer to the methods of Najashi and Sheykh Tusi to the books of the Companions of the Imamiyyah and also to examine the texts of hadiths included in Kafi by Amr bin Jami. Through the investigation, it was found that his hadiths were quoted from about seven books in Kafi, and most of his hadiths are about religious and moral issues, and Koleyni narrated a few hadiths from him in the field of jurisprudential issues and rulings, which can indicate Koleynii's association with As'hab al-rejal opinions about Amr bin Jami.یکی از راویانی که در میان رجالیان بهشدت تضعیف شده، عمرو بن جُمَیع است. با وجود این، از وی حدود بیست روایت بدون واسطه از معصومان(ع) در کافی کلینی نقل شده است. مسئله این پژوهش که به شکل توصیفی ـ تحلیلی سامان یافته، چگونگی ورود این اخبار ضعیف به کتاب کافی است و نیز اینکه روایات برگرفته از عمرو بن جمیع در این مجموعۀ روایی از کدام منابع اخذ شده است. با توجه به غالب بودن روش مکتوب نقل حدیث در شیعه، شیوه بازیابی منابع در این تحقیق، رجوع به طرق نجاشی و شیخ طوسی در کتب اصحاب امامیه و نیز بررسی متون روایات وارده در کافی از عمرو بن جمیع است. با بررسی انجامشده مشخص شد که احادیث وی از حدود هفت کتاب در کافی نقل شده و بیشتر احادیث او درباره مسائل اعتقادی و اخلاقی است و کلینی در زمینه مسائل و احکام فقهی، احادیث معدودی را از وی نقل نموده که این میتواند نشاندهنده همراهی کلینی با آراء رجالیان درباره عمرو بن جمیع باشد.https://hd.razavi.ac.ir/article_1815_952dd8ad5523d9a0bc10a5cfdb099658.pdf